• Naar het archief

‘Authenticiteit wat is dat eigenlijk?’, vroeg mijn dochter laatst. ‘Een ander woord is ook wel oorspronkelijk’, zeg ik tegen haar. ‘En wat is dat dan?’ vraagt ze. ‘Nou, dat je bent wie je echt wilt zijn, in plaats dat je vindt dat je iemand moet zijn’, probeerde ik maar eens. Oh ja, dat snapte ze wel. Ik vind het best wel lastig om het uit te leggen, terwijl voor mij gevoelsmatig helemaal duidelijk is wat het is. Ook merk ik in gesprekken met anderen dat het lastig is om uit te leggen, terwijl iedereen er zo zijn eigen betekenis aan geeft en meteen lijkt te snappen waar ik het over heb als ik authentiek of authenticiteit zeg. Het is een begrip wat ons allen heel sterk lijkt te verbinden. Dat merk ik ook in mijn workshops authentiek spreken. In heel korte tijd leren mensen op een manier spreken of presenteren die heel dicht bij henzelf ligt. Echt onderscheidend aan deze workshop is dat het eigenlijk helemaal niet over spreken gaat, maar over authentiek ‘zijn’. Om een of andere geheimzinnige reden stromen er andere woorden uit je mond wanneer je authentiek bent, dan wanneer je een verhaal vertelt waarvan je denkt dat mensen het willen horen. Dat laatste gaat ook vaak gepaard met spanning, terwijl bij authentiek spreken een natuurlijk plezier naar boven komt en het publiek aandachtig is. Wat heel fijn is als je spreekt. Bij mij beantwoordt die sensatie heel sterk aan de behoefte om gehoord te worden. En dat gaat beter als ik authentiek ben in plaats van dat ik het ‘afdwing’ met bepaald gedrag, waar ik mezelf niet lekker bij voel en mijn publiek maar niet lijkt aan te haken. Ik ben erg benieuwd naar reacties of ervaringen van lezers. Wat is ‘authenticiteit’ voor jou? Wanneer voel je je authentiek, of zeggen mensen dat je dat bent? Ik vind het prachtig als je dat hier wilt delen.