February 1, 2010

Ik ben de afgelopen weken persoonlijk door een achtbaan gegaan waarbij Stilte en Spreken een belangrijke rol hebben gespeeld. Nu is er weer rust en nieuw perspectief. Het had wel wat voeten in aarde voordat zover was.
Het begon twee weken geleden. Ik zocht het boekje De Zeven Sprituele Wetten van Succes van Deepak Chopra weer eens op in mijn boekenkast. Aantrekkelijke titel, nietwaar? Wie wil dat niet, de wetten van succes kennen, en zeker de spirituele? Ik heb het boekje al een paar keer gelezen. Het is al meer dan 15 jaar geleden gepubliceerd. En toch blijft het telkens weer opduiken. Het is ook een van de weinige boeken die ik vaker lees. Ik doe het boekje ook regelmatig cadeau.

Een diep verlangen naar succes motiveert mij telkens mijn toevlucht tot iets eenvoudigs te nemen. Ik ben er namelijk van overtuigd dat succes eenvoudig te bereiken is, ook al maak ik het voor mezelf nogal eens ingewikkeld. Het ligt veel dichter bij – als we het al willen zien – dan we denken. Daarom dit boekje. Het is een eenvoudig boekje: mooi uitgegeven, 7 hoofdstukken, ruime leesbare bladspiegel, 131 pagina’s. Ik lees het anders dan andere boeken. Ik lees een hoofdstuk, laat het bezinken en doe wat oefeningen en aanbevelingen en kijk of ik die van nature kan blijven doen. Dat op zich is al of ik opnieuw naar school ga. Bovendien is het heel bevredigend als het me lukt om me de aanbevelingen uit het boekje eigen te maken en – nog belangrijker – dat vol te houden.

Zo sloeg ik twee geleden opnieuw het eerste hoofdstuk op: De Wet Van Pure Potentialiteit. Het is belangrijk dat we ons bewust zijn dat ons ware ik uit pure potentialiteit bestaat. Als we ons dat realiseren worden we één met de kracht die alles in het universum mogelijk maakt. Heavy stuff, nietwaar? In alledaagse woorden: al het door mij verlangde succes is potentieel al aanwezig in mij en wacht er alleen maar op om naar buiten te komen, om zichtbaar te worden, zodanig dat ik het zelf ook zie. Voor een met zijn missie worstelende ondernemer die ik momenteel ben is dat niet alleen goed nieuws. Het heeft ook alle risico in zich dat ik word teruggeworpen in oude overtuigingen: of ik dit wel kan, of ik wel goed genoeg ben, of ze wel op mij zitten te wachten. Mijn verlangen naar succes én de angst ervoor lijken elkaar tot nu toe in evenwicht te houden. En na een deprimerende periode van enkele maanden kan ik zeggen dat ik er klaar mee ben, met de angst voor succes. Ik ga de weg vrijmaken de komende tijd om mijn potentieel de vrije loop te laten en al mijn aanwezige talenten in te zetten voor mijn persoonlijke en zakelijke succes.

Toepassen van de Wet van Pure Potentialiteit wordt gestimuleerd door 3 oefeningen, waarmee ik twee weken geleden startte op dagelijkse basis. 1. Twee keer per dag minstens een half uur stil zijn 2. Elke dag de tijd nemen om één te worden met de natuur en 3. Vandaag zal ik over niets dat gebeurt, oordelen. Met name het stil zijn bracht me meteen van alles. Ik ging gewoon ‘s morgens en ‘s avonds zitten zonder dat er iets hoefde en ik was stil. Het was wonderbaarlijk prettig! Het grappige was dat ik merkte dat ik ook onderweg in de auto de radio niet meer aandeed. Ik vond het heerlijk…. Stilte. Er kwamen nieuwe ideeën tot me. Ik was minder gestresst. Tot mijn grote verrassing belde meteen de eerste dag een potentiële klant, die al een jaar op mijn bellijstje stond en die ik om een of andere reden maar niet belde. Ik had hem voor de week erop op mijn to-do-list gezet. Nu belde hijzelf. Dit kon toch niet waar zijn, dacht ik. Zonder enige twijfel legde ik het verband met mijn stil zijn, alsof ik letterlijk in contact stond met iets dat ik alsmaar niet kon of wilde zien. Als ondernemer wil ik natuurlijk gebeld worden en niet telkens achter klanten aanbellen, of nog erger, me voornemen te bellen en het telkens niet doen. Daar ben ik ook zo klaar mee! Maar wat er nu gebeurde bracht me eerst in vervoering en daarna begon ik te twijfelen. Zo simpel kon het toch niet zijn? Door stil te zijn kwam datgene tot me dat ik nodig had om succesvol te zijn: klanten die met mij willen werken! En daarna werd ik onzeker en somber, ja wanhopig zelfs. Binnen een paar dagen was mijn euforie totaal verdwenen en kwam ik in een diepe put terecht. Ineens geloofde ik niet meer in wat ik aan het doen was: mezelf als coach en trainer van van alles en nog wat (lekker duidelijk, hè?) in de markt zetten, terwijl ik na een paar jaar rommelen nog steeds niet genoeg klanten had. Ik betrapte me erop dat ik met alles wilde stoppen en raakte ook meteen in paniek dat ik niet wist wat ik dan ging doen. Ik zat vast, muurvast.

Op eerdere momenten in mijn leven had ik al eens maanden, ja zelfs jaren ‘vast’ gezeten. Ik kon er toen slecht over spreken. Had het gevoel dat ik gefaald had. Het lag aan veel, maar niet aan mij! Ik projecteerde m’n shit op de buitenwereld, maar ik sprak niet over mijn gevoel. Dat gebeurde nu als vanzelf. Alsof de stilte het mogelijk had gemaakt om eindelijk goed te luisteren naar wat er in mij leefde: Woede, frustratie, wanhoop en verdriet over wat er nu allemaal niet lukte. Na een paar dagen stilte en verwarring en angst voor succes begon ik te spreken over wat er in mij leefde. Tegen hele lieve mensen uit mijn netwerk (ik noem geen namen – ze weten zelf wie ik bedoel). Ik zei dat ik me wanhopig en verdrietig voelde en niet meer wist hoe ik verder moest met mijn onderneming. Dit letterlijk zo uit te spreken bracht mij veel. Het was okay zo: ik veroordeelde mezelf niet, ik werd niet veroordeeld door mijn lieve toehoorders. Sterker nog ik kreeg hulp van ze. Ze waren er onvoorwaardelijk voor mij en ik voelde me vrij te spreken en zag dat zó spreken – wat ik anderen ook in mijn eigen workshops leer – voor mij het begin van een nieuwe periode inluidde. Een vriend van mij zei dat hij niet het idee had dat ik ‘vast’ zat, maar dat ik eerder te veel ideeën leek te hebben. En dat is waar. Ik realiseerde me meer dan ooit dat ik een keuze te maken had voor nog maar één ding. Ik zou me helemaal gaan richten op Authentiek Spreken en Presenteren, waar ik al een klein jaartje mee aan het experimenteren was, naast allerlei andere totaal verschillende opdrachten.

Ineens voel ik dat ik door zelf echt te gaan spreken over wat er bij mij leeft uitkom op wat ik anderen al tijden aan het leren ben. Daarom kan ik er nu voor het eerst echt succesvol in gaan worden. Dat wéét ik nu gewoon. Ik kan nu – beter dan ooit te voren – mensen helpen die worstelen met hun presentaties om authentiek en met zelfvertrouwen voor groepen te spreken. Dat is mijn ding. Ik voel het gewoon. Daar gaan nog hele mooie dingen gebeuren. Ik zie dit nu al als een enorm succes! Dat ik zover ben dat ik durf te kiezen en al het andere loslaat dat niet echt mijn ding is, maar waarvan ik dacht dat dat zo was. Stilte en Spreken vanuit de relatie met mezelf en de ander vormen juist de pijlers van mijn trainingen Authentiek Spreken. Stilte en Spreken maken het contact mogelijk met ieders ware potentieel en daardoor met succes dat iedereen al in zich draagt. Stilte, Authentiek Spreken en Oordeelloosheid garanderen als een natuurwet succes!